Paranotenteelt

Paranotenboom

Paranotenboom

De paranotenboom

De paranotenboom groeit alleen in de oerwouden langs grote rivieren van Zuid-Amerika en sinds enkele jaren ook in Ivoorkust. Bolivia, Brazilië, Ivoorkust en Peru zijn de enige producenten van de paranoot. Deze heet in het Engels dan ook Brazil nut. De bomen staan wijdverspreid en behoren tot de grootsten van het oerwoud, ze torenen hoog boven de andere bomen uit, met een hoogte van 30 tot wel 50 meter hoog en een spanwijdte van meer dan 30 meter. Ze kunnen tot wel 1000 jaar oud worden en ze zijn in Brazilië een beschermde soort.  Het duurt ongeveer 15 tot 25 jaar voordat een paranotenboom vruchten begint te dragen. De jaarlijkse productie van één paraboom bedraagt tussen de 125 en 250 kilo gepelde noten, al zal een hogere opbrengst in het ene jaar ten koste gaan van de productie in het volgende jaar.

De paranotenboom kan niet rendabel geteeld worden in een plantage, omdat de enige bijen die de boom kunnen bevruchten zich niet buiten de jungle bevinden. Bovendien is er een specifieke orchidee nodig waarmee de bloem bestoven moet worden door deze bijen. Na de bestuiving heeft de vrucht 14 maanden nodig om te rijpen. Een volwassen paravrucht heeft een doorsnee van 10 tot 15 cm en weegt één a twee kilo, vergelijkbaar met een kokosnoot. Deze vruchten bevatten onder hun houtachtige bolster tien tot vierentwintig zaden, de eigenlijke paranoten. Paranoten zijn een mooi voorbeeld van hoe lokale boeren en arbeiders op een duurzame wijze hun kost kunnen verdienen aan de natuurlijke bronnen van het oerwoud, zonder dat dit ten koste gaat van datzelfde oerwoud.

Lees ook: 6 redenen waarom paranoten gezond zijn

Soorten paranoten

Er is slechts één soort paranoot, de halvemaanvormige noot met de bruine zaadhuid.

Paranootteelt

Aangezien de bomen alleen in het wild in het oerwoud groeien, kunnen ze pas geoogst worden nadat men paden heeft gehakt door de begroeiing en om de moerassen heen en vaak ook enkele rivieren doorwaden heeft.

De noot valt tussen november en maart vanzelf op de grond als hij rijp is, en de grote en zware noten die soms wel 30 meter naar beneden vallen kunnen voor dodelijke slachtoffers zorgen onder de plukkers. Ze worden vervolgens in manden verzameld en meegenomen naar de hut van de plukker.

Paranoten zijn een voorbeeld van hoe de lokale boeren een inkomen kunnen verdienen zonder het oerwoud aan te tasten.

Paranotenteelt

Paranotenteelt

Verwerking van paranoten

Vanwege de hoge temperatuur en luchtvochtigheid in het Amazone gebied kunnen de noten gaan zweten, waarna schimmel kan ontstaan. Daarom is het belangrijk de noten regelmatig te keren en ze voldoende te ventileren. Paranoten hebben een zeer harde bolster en moeten eerst in water worden geweekt en kort gekookt om de bolster zacht te maken voordat ze met de hand gekraakt kunnen worden. Vervolgens worden ze gedroogd op een vuur waarin de bolsters gestookt worden. Na het drogen worden ze naar een handelspost vervoerd, dit gebeurde tot voor kort nog met ezels, tegenwoordig zijn de meeste wegen sterk verbeterd, waardoor het ook per pick-up truck kan.

Bij de handelspost worden ze gesorteerd op formaat en kleur, waarna ze per 50 kilo verpakt worden voor de export. Gebroken of misvormde noten worden gebruikt voor paranotenolie, een goede olie om te bakken.

De noten worden hoofdzakelijk gepeld verkocht, de Europese Unie heeft zelfs de import van ongepelde paranoten gereguleerd, omdat de schil een stof bevat die leverkanker kan veroorzaken.

Gerechten met paranoten: lekker, gezond en origineel

Eten & kookboeken (300x250)

Schrijf een reactie. Is deze pagina nuttig voor je?

*